Verandering is nodig
De organisatie van het sociale stelsel is in Nederland een lappendeken aan regelingen en geldstromen. Daardoor is de uitvoering over vele organisaties versnipperd. En moet je voor elk onderwerp naar een andere instantie. Er is veel bureaucratie ontstaan, het is onnodig duur en niet efficiënt. Bewoners zien vaak door de bomen het bos niet meer. Als dit stelsel niet verandert, kunnen we op termijn onvoldoende ondersteuning aan de meest kwetsbare inwoners bieden. Dat is niet acceptabel. Gelukkig krijgen we met de nieuwe taken van het rijk ook meer ruimte om dingen zelf te regelen. Daarmee kunnen we de toegang tot informatie, advies en hulp simpeler maken voor bewoners. En kunnen we zorgen dat de hulp dáár terecht komt waar die het hardste nodig is. De verbetering van ons sociale beleid  vraagt om een omslag in de houding van de gemeente, dienst- en zorgverleners en bewoners.

Gemeente wil anders en meer gaan samenwerken
In de toekomst heeft de gemeente niet overal een rol. We vormen coalities met medefinanciers van het sociale  stelsel,  zoals scholen, verzekeraars, woningcorporaties en bedrijven. We willen de versnippering en verkokering van de uitvoering en beleidsontwikkeling aanpakken en stoppen met onnodig  problematiseren. We maken bewoners, hun talenten, onderlinge netwerken en initiatieven meer leidend. We gaan veel beter samenwerken met als doel mensen te helpen om zelf hun problemen op te lossen. Zoveel mogelijk in het dagelijkse leven dat zich afspeelt in bijvoorbeeld gezinnen, scholen, bedrijven, jongerencentra, buurthuizen, sportclubs, moskee. Voor de kleine groep inwoners die specialistische of langdurige  hulp nodig heeft, staan we klaar als overheid.  Dan staat de logica van hun dagelijkse leven voorop. We streven naar een eenvoudige toegang(en) tot voorzieningen en hulp, die het beste aansluit bij de leefsituatie. 

Opdrachten aan leveranciers van ondersteuning en zorg worden simpeler en flexibeler.  Als het echt nodig is, nemen wij de regie op de uitvoering. Wij geven als gemeente het goede en inspirerende voorbeeld. Stimuleren en mogelijk maken is voortaan de kern van de overheidsrol. Als het even kan, doe je wat terug als je hulp of inkomen krijgt van de gemeente. 

Opgaven voor de toekomst
Het college verdeelt in het beleidskader het sociale domein in drieën: het gewone leven (0de lijn), sociale professionals (1ste lijn) en specialisten/individuele voorzieningen (2de lijn). Voor elk van deze drie gebieden hebben we de ontwikkelingsopgaven voor de toekomst vastgesteld:

• Het gewone leven: mensen redden zichzelf of met wat hulp van anderen. Ontwikkelopgaven: de kracht van mensen en hun sociale netwerken intensiever benutten en meer sturend maken.

• 1ste lijn: mensen redden zich met lichte, tijdelijke professionele ondersteuning. Ontwikkelopgaven: de ondersteuning door sociale professionals simpeler en effectiever organiseren.

• 2de lijn: mensen hebben permanente of specialistische hulp nodig. Ontwikkelopgaven: hulp selectiever inzetten, optimaal aansluitend op gewone leven en de 1ste lijn.

Verandering kost tijd
Het nieuwe sociale beleid gaat over de werken, leven, wonen, sociale relaties, inkomen en gezondheid. Als mensen op deze gebieden zelfstandig functioneren, is er geen overheidsbemoeienis of – steun meer nodig. Ook raakt het cultuur en sport. In dit nieuwe beleidskader staan hoofdlijnen en ambities, het is niet concreet genoeg om zo uit te voeren. Daarom volgt er halverwege 2012 een uitvoeringsnotitie. De veranderingen die we willen, kunnen we niet allemaal tegelijk en heel snel realiseren. Dat vergt zeker de komende tien jaar. We willen een beweging veroorzaken. We gaan dit samen met belanghouders (medefinanciers van het sociale domein), bewoners  en uitvoeringspartners doen.

Hele raadsvoorstel de sociale kracht van de stad