Risicojeugd

In het strafoverleg Risicojeugd worden jongeren van 12 tot 18 jaar aangepakt die zich schuldig hebben gemaakt aan een strafbaar feit en schoolverzuim. De Raad voor de Kinderbescherming, Openbaar Ministerie, gemeente, politie, Bureau Jeugdzorg en de leerplichtambtenaar proberen in het overleg helder te krijgen waarom de jongere het strafbaar feit heeft gepleegd.Ze controleren of de jongere al bekend is bij justitie of hulpverlening, hoe zijn thuissituatie is en of er problemen zijn in de ontwikkeling.

Daarna wordt een passende straf bepaald. De ene jongere wordt doorgestuurd naar de kinderrechter, bij de ander volstaat een werkstraf en weer een ander kind heeft een cursus of begeleiding nodig. Doel van het overleg is dat de jongere niet opnieuw de fout in gaat.

In het zorgoverleg Risicojeugd worden jongeren van 12 tot 18 jaar besproken die in een risicovolle situatie zitten. Bijvoorbeeld een situatie thuis, of op school. Door in te zetten op zorg willen de partners de risico’s op een mogelijk strafbaar feit wegnemen en voorkomen dat de jongere op het criminele pad beland. Aanwezig zijn Bureau Jeugdzorg, Raad voor dekinderbescherming, Stichting MEE, politie, de leerplichtambtenaar en Juvans.

Samen kunnen we snel en adequaat onderzoeken hoe we de jongere het beste kunnen helpen. Voor iedere jongere wordt een PGA, een persoonsgebonden aanpak, opgesteld. Alles is erop gericht om een structurele verandering in de situatie van een jongere aan te brengen en de samenleving te behoeden voor overlast.

Hangen hoort bij jongeren, maar op het moment dat dit overlast veroorzaakt voor anderen, trekken we de grens. In ’s-Hertogenbosch gaat het om groepen die overlast veroorzaken of hinderlijk en zelfs crimineel gedrag vertonen. Denk daarbij aan vandalisme, bedreiging of woninginbraken. Gemeente, politie, Divers en Juvans kijken binnen het casusoverleg Overlastgevende Risicojeugd samen welke maatregelen nodig zijn.

Soms is dat het straffen van individuele groepsleden, soms het aanbrengen van extra verlichting of het inzetten van extra toezicht. Ook is het soms nodig om jeugdgroepen een alternatief te bieden voor het hangen. Door bijvoorbeeld een voetbalproject op te zetten of een jeugdvoorziening te realiseren. Daarbij verliezen de partners het individu ook niet uit het oog. Ze kijken wat er nodig is om een jongere op het rechte pad te krijgen en te houden.