Beweeg- en ontmoetingsplekken - Fitness aan de Noorderplas

Ze kosten gebruikers niks, zijn gezellig en gezond: de beweeg- en ontmoetingsplekken in de openbare ruimte. Zoals die aan de Noorderplas. Rob Melker is er vaak te vinden. Wat niet zo gek is: hij bedacht de sporttoestellen.

Altijd in beweging

Zeg Rob Melker (74) en je zegt sport. De oud-militair vindt sporten fijn en belangrijk. “Ik vind gewoon dat ik mijn lichaam in goede conditie moet houden.” Tot zijn pensioen kon Rob sporten in werktijd en ook toen was dat voor de Bosschenaar niet genoeg. “Ik heb altijd mogelijkheden gezocht om sportief en avontuurlijk bezig te zijn.” Het leidde tot een 4.000 km off-road tocht door Canada en een wandeltocht van duizend kilometer op de Chinese muur. Wat een verhaal op zich is. “We hebben er maar liefst tien weken over gedaan en haalden daarmee het Guiness Book of Records. Niet eerder deed een groep zoiets zonder hulp van buiten.” En dan organiseerde Rob tot voor kort ook nog kanotochten in Zweden.

De jaren beginnen te tellen

Thuis in de Maaspoort zit Rob ook niet stil. “Ik sport al veertien jaar zowat wekelijks met een buurtgenote. Badminton, hardlopen, squashen – van alles doen we. Ze is ​​ietsje minder fanatiek dan ik, maar wel 25 jaar jonger. Dat maakt haar voor mij een goed sportmaatje: ik train veel, maar de jaren beginnen te tellen.” Een fysiotherapeut wees Rob er onlangs op, toen hij zich meldde met een peesontsteking. Of Rob het een beetje rustiger aan wilde doen, “anders sta je hier binnenkort weer met nieuwe klachten.” Confronterend? “Beetje wel, ja.”

Iedereen kan meedoen, gewoon in spijkerbroek.

Op de beweegtoestellen aan de Noorderplas kan Rob het zo fanatiek en rustig doen als hij wil. Rob maakt graag reclame voor de toestellen bij mensen die minder sportief zijn dan hij. “Echt, iedereen kan hier uit de voeten. En waar sommige mensen zich op een sportschool tussen al die spierbundels niet op hun gemak voelen, heb je er hier geen last van. Je hoeft niet eens sportkleren aan hoor. Ik ben hier ook vaak in mijn spijkerbroek te vinden.” Als Rob, werkend aan schouders, bovenlichaam en beenspieren om zich heen kijkt, ziet hij opvallend veel vijftigplussers. En hij ziet sowieso opvallend veel mensen. “Zeker als het mooi weer is, is het redelijk druk.”

Een idee uit Spanje

Hij is er de man niet naar om trots over zijn inbreng te praten, maar feit is dat Rob de basis legde voor de toestellen in het Burgemeester van Zwietenpark. “Ik had tijdens een vakantie op een Spaans strand vergelijkbare toestellen gezien en schreef bij thuiskomst een briefje aan de gemeente: of zoiets hier ook kan. Ze waren daar niet meteen gierend enthousiast trouwens – of ik maar wilde aantonen dat er draagvlak voor is in de wijk.” Dat bleek een fluitje van een cent: een oproep op een Facebookpagina zorgde voor maar liefst 650 steunbetuigingen.”

Wat werkt blijft

Bij de gemeente nemen ze het zekere voor het onzekere, legt Rob uit. “De toestellen zijn semipermanent. Dat betekent dat ze gemakkelijk zijn te verplaatsen. Als het een succes blijkt, worden ze weggehaald en vervangen door permanente toestellen. De semipermanente gaan dan naar een andere plek in de stad. Zodat de gemeente ook daar kan bekijken of het bevalt. Wel een mooie aanpak, vind ik.” Overigens kunnen ze tijdelijk worden verplaatst vanwege een evenement elders.

Rob heeft al heel wat mensen kunnen verleiden om mee te doen. Alleen zijn echtgenote wil er nog niet aan geloven. “Ik wandel en daar laat ik het bij. Bevalt me goed,” zegt ze. Rob: “Tja. Ze is anders dan ik. Misschien dat we daarom al vijftig jaar samen zijn.”