Ons huis openstellen, zien we als een morele plicht

11 mei 2022
Gastgezin van Mieke van der Sanden

Met een naam- en nummerbord voor het raam in de kleuren van de Oekraïense vlag kan het niet missen dat er bij Mieke van der Sanden en Bart Houweling een Oekraïens gezin verblijft. Het Bossche stel is sinds een aantal weken gastgezin voor een viertal Oekraïners, allemaal uit één familie. En Mieke en Bart zijn niet de enige uit hun buurt die hun huis hebben opengesteld. Ook Wim en Anneke van de Ven hebben sinds kort een Oekraïense moeder en dochter in huis. “We zien het als onze morele plicht om de vluchtelingen op te vangen.”

Het idee om gastgezin te worden, begon op carnavalszondag”, begint Bart zijn verhaal. “De oorlog in Oekraïne was net vier dagen aan de gang. Mieke en ik waren van plan om naar de binnenstad te gaan voor de intocht van de prins, maar dat voelde niet goed. Feest vieren terwijl 1900 kilometer verderop een oorlog is.

In plaats van naar de intocht, zijn we die zondag naar de Dam in Amsterdam gegaan. Daar was een steunbetuiging voor Oekraïners. Toen ik daar stond, kwam bij mij het besef naar boven: de geschiedenis herhaalt zich. Wat onze ouders tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben doorstaan – mijn vader heeft de hongerwinter meegemaakt – dat gebeurt nu weer. Het is onze morele verplichting om alles wat wij toen aan hulp hebben gehad terug te geven.”

Twee appartementen

Eerst had Bart nog het idee om met de buurt iedere maand twee tientjes in te leggen. Bart: “Er zit hier een Airbnb. Met het ingezamelde geld konden daar dan twee Oekraïners verblijven. Maar Mieke was degene die aangaf dat wij ons eigen huis open moesten stellen.”

Mieke: “Ons huis kun je zien als twee appartementen boven elkaar met op allebei de verdiepingen alle voorzieningen die je nodig hebt om te leven. We gebruiken ze allebei, maar de ruimte is er dus om Oekraïners op te vangen. In die zin leveren we niet echt in op privacy, alleen op ruimte.” Maar dat is klein leed ten opzichte van wat zij hebben meegemaakt”, vult Bart aan.

Luxepositie

Ook bij Wim en Anneke was er een bovenverdieping vrij. “Wij voelden ons vanuit onze luxepositie verplicht iets te doen. Toen hebben we elkaar aangekeken en gezegd: ‘Is het een idee om gastgezin te worden?’”, vertelt Anneke. “Die beslissing ging niet over een nacht ijs. We hebben het goed besproken met onze zoon, die naast ons woont, en onze dochter. Zij reageerden positief en gaven aan ons te ondersteunen waar nodig.”

Extra buurtgenoten

Tijdens de paasbrunch van de buurt hoort Bart dat ook Wim en Anneke openstaan voor het opvangen van Oekraïners. Bart: “Wij hadden via contacten toen al de Oekraïense familie in huis. De dochter daarvan gaf aan dat haar goede vriendin en dochter nog op zoek waren naar een gastgezin. Ik heb dat toen voorgelegd bij Wim en Anneke en zij waren positief.” Niet veel later was de buurt dus zes Oekraïense buurtgenoten rijker.

Liefdevolle reacties

“Wij stellen ons huis open voor de vluchtelingen, maar de hele buurt vangt ze op”, laat Mieke trots weten. Toen ik op de Facebookpagina van onze buurt aangaf dat hier Oekraïense vluchtelingen verbleven, werden we overspoeld met liefdevolle reacties, spullen, donaties.” “Zoveel zelfs dat Katja, de dochter van onze familie, dacht dat iedereen die aan de deur kwam iets doneerde. Tot op een avond de collecte langskwam en ze enorm dankbaar de collectebus in ontvangst nam. Maar dit was uiteraard niet de bedoeling. We hebben daar met z’n allen – inclusief collectant – hard om moeten lachen, vertelt Bart.”

Draai vinden

En dat is niet het enige misverstand of cultuurverschil. Wim: “Wij hebben geluk dat Ksenia, de moeder, een aardig woordje Engels spreekt. Alleen dat neemt niet weg dat we onze draai met elkaar wel moeten vinden. Zo hebben we vanmiddag warm gegeten. Dat doen we anders nooit. Maar voor Oekraïners heel normaal. En zo proberen we een weg te vinden om het voor elkaar zo leefbaar mogelijk te maken.”

“Het gaat op het moment verder heel goed. En we zijn ons ervan bewust dat deze situatie nog lang kan aanhouden. Daar zijn we op voorbereid. Tot die tijd steunen wij elkaar – met de buurt – en helpen we onze nieuwe huisgenoten waar nodig”, geven alle vier aan.