Buiten de norm, midden in de wereld

Portret Malou van Doormaal:

Ik ben non-binair, en toch zie je mij hier op Internationale Vrouwendag. Niet omdat ik mij als vrouw identificeer, maar omdat zichtbaarheid ertoe doet voor iedereen die buiten de norm valt. Mijn voornaamwoorden zijn die/hen/hun. Het heeft tijd gekost om te ontdekken wie ik ben en hoe ik ruimte kan innemen. Voor mezelf, en voor anderen die dat nog niet durven.

Kunst

“Ik groeide op in een klein dorp in Brabant. Al van jongs af aan voelde ik dat ik ‘anders’ was, maar ik kon dat niet benoemen. Er was weinig ruimte om te praten over gevoelens, en ik had ook geen handvatten om dat te doen. Dat was eenzaam en dat gevoel draag ik diep van binnen nog steeds met me mee. Pas toen ik naar de kunstacademie ging, veranderde dat. Ik kwam in een omgeving waar verschil welkom was. Kunst gaf mij ruimte om te experimenteren, om zichtbaar te zijn zonder mezelf te hoeven verantwoorden. Daar ontdekte ik dat expressie ook een vorm van contact kan zijn. En dat wat ik ervoer ertoe deed, ook als het nog geen duidelijke vorm had.”

Verwachtingen

“Via mijn kunst begon ik te spelen met wat zichtbaar is en wat niet. Ik maakte werk dat groot was, maar bijna onopgemerkt bleef: vormen en concepten die pas zichtbaar werden als je goed keek. Dat spelen met verwachtingen loopt nog steeds als rode draad door mijn werk heen. Ik zie dat terug in verschillende vormen, drag is er een van. Met make-up, kleding en performance neem ik als Maybe Boozegeoisie bewust de ruimte in. Dat voelt bevrijdend, maar ook kwetsbaar: ik moet voortdurend inschatten of een plek veilig genoeg is. Tegelijk is de zichtbaarheid van drag ook iets waarmee ik de controle terugneem. Ik bepaal zelf hoe anderen mij zien en speel met de verwarring die ontstaat. Drag is unapologetically queer!”

Community

“Wat begon als iets persoonlijks, groeide uit tot een gemeenschap die altijd in beweging is. Ik had weinig queer mensen om me heen en zocht een plek waar ik me niet hoefde te verantwoorden. De Drag Up Family werd een groep waarin mensen kwamen en gingen, waar ruimte was om te experimenteren en even op adem te komen. Voor sommigen was het een eerste kennismaking met drag, of met zichzelf. Die behoefte bleek groter dan ik had gedacht. Die gemeenschap werd later ook onderdeel van mijn werk. Als artistiek leider bij de Academie voor Beeldvorming gebruiken we kunst om met groepen mensen maatschappelijke verandering te oefenen. Ik zie hoe levens van elkaar kunnen verschillen, en hoe herkenbaar achterliggende gevoelens vaak zijn. Die ervaringen zijn niet hetzelfde, en verschillen in positie en privilege doen ertoe. Juist door daar aandacht aan te geven, ontstaat ruimte om elkaar werkelijk te leren kennen.”

“Zichtbaarheid betekent voor mij: gezien worden zonder uitleg. Lange tijd had ik geen rolmodellen waarin ik mezelf herkende. Daarom geloof ik zo in representatie, in de volle breedte. Iedereen kent momenten waarop je je niet helemaal thuis voelt. Ik probeer bij te dragen aan ruimtes waar dat bespreekbaar is en waar we samen oefenen hoe het anders kan. Door zichtbaar te zijn, door gemeenschappen te bouwen en door op te komen voor anderen wanneer dat nodig is. Alleen zo maken we het een fijne en veilige plek voor iedereen, ook voor wie niet op jou lijkt.”